કચ્છ એક્સપ્રેસ (2023) એક મોહક ક્રમ સાથે શરૂ થાય છે: તેમના પતિ અને સાસુ-સસરાને ઊંઘની ગોળીઓના ડોઝ આપ્યા પછી હસતી, બબડાટ કરતી સ્ત્રીઓનું એક જૂથ કચ્છની નિર્જન શેરીઓમાં ઉભરી આવે છે. તેઓ છગડો [મોટી ઓટોરિક્ષા] માં જોડાય છે અને કચ્છના ઘણા ઉજ્જડ જમીનમાંના એકમાં ભેગા થાય છે. અહીં, મહિનામાં એક રાત માટે, સ્ત્રીઓ મુક્તપણે બકબક કરે છે અને શંકાસ્પદ ચરબીવાળી, રોલ્ડ બીડીની આસપાસ પસાર થાય છે. આ મહિલા ક્લબને સિસોટી કહેવામાં આવે છે, જેનો ગુજરાતીમાં અર્થ થાય છે “વ્હીસલ”. જૂથના માતૃશ્રી, બાઈજી, રત્ના પાઠક શાહ દ્વારા ભજવવામાં આવેલ, પસંદ કરેલા નામનો વાસ્તવિક અર્થ સમજાવે છે. “કેમ સિસોતી? સમાજ કેમ નહિ?” એક પાત્ર તેને પૂછે છે. “સમાજ મૌન રહે છે. અમે તેના બદલે સીટી વગાડીશું," બાઈજી જવાબ આપે છે.
એક નાખુશ લગ્નની વાર્તા કહેતી, કચ્છ એક્સપ્રેસ એ એક પ્રકારની નાની ફિલ્મ છે જેમાં રોકડ રજીસ્ટરની રીંગ વાગવાની અપેક્ષા નથી. જો કે, જાન્યુઆરી 6 ના રોજ રિલીઝ થઈ ત્યારથી, તે સમગ્ર ગુજરાતમાં અને મુંબઈમાં તેમજ દુબઈ અને યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સ ઑફ અમેરિકામાં થિયેટરોમાં સફળતાપૂર્વક ચાલી રહ્યું છે. અભિનેતા અને નિર્માતા માનસી પારેખ માને છે કે ગુજરાતી સિનેમા "આ તબક્કે છે જ્યાં તેને અચાનક ખબર પડી કે તેને પાંખો છે અને તે ઉડી શકે છે!"
કચ્છ એક્સપ્રેસમાં પારેખ નાયક મોંઘીની ભૂમિકા ભજવે છે, પરંતુ ફિલ્મના કાસ્ટિંગ કૂપમાં રત્ના પાઠક શાહની ભૂમિકા હતી. શાહની આ પહેલી ગુજરાતી ફિલ્મ છે અને જ્યારે તેને પૂછવામાં આવ્યું કે તેણે આ પહેલા એક ફિલ્મમાં કેમ અભિનય કર્યો નથી - અભિનેત્રી અંશ ગુજરાતી છે અને તે ભાષા જાણે છે - શાહે ફિલ્મ કમ્પેનિયનને લાક્ષણિકતા સાથે કહ્યું, "મેં ભૂતકાળમાં ગુજરાતી સિનેમામાં જે કંઈ પણ ઓછું જોયું હતું. દાયકાઓ, તેમાંથી કોઈ પણ મારા સ્વાદ સાથે જોડાયેલું નથી. તેમાંના મોટા ભાગના જૂના જમાનાના અને પ્રતિગામી હતા. કચ્છ એક્સપ્રેસને શાહની મંજૂરી મળી તે તમને તેના પ્રગતિશીલ રાજકારણના કેટલાક સંકેત આપે છે.
આ ફિલ્મ કચ્છી ઘરની વહુ અને માતા મોંઘી (પારેખ દ્વારા ભજવાયેલ)ની આસપાસ ફરે છે. તે સિનેમેટિક સ્ત્રી હોઈ શકે તે દરેક રીતે "સારી" છે - તે એક પ્રેમાળ માતા છે, એક નિઃસ્વાર્થ પુત્રવધૂ છે અને તેના પતિ તરફથી સતત અપમાનની કૃપા પ્રાપ્ત કરનાર છે. તે એક હોશિયાર કલાકાર પણ છે - એક હકીકત તેના પતિ (જે વ્યંગાત્મક રીતે, કચ્છના મ્યુઝિયમના ક્યુરેટર છે) સમજવામાં અસમર્થ છે. આ ગ્રામીણ, વિષમલિંગી લગ્નની શક્તિની ગતિશીલતા તેમજ કલાના શિક્ષણ અને કચ્છના કારીગરો સાથેના તેના સંબંધો પરની ટિપ્પણી છે (કેમ મોંઘીનું સર્જનાત્મક કાર્ય 'કલા' ટેગને લાયક નથી. મ્યુઝિયમ પ્રદર્શિત કરે છે?). જ્યારે કચ્છ એક્સપ્રેસ તેના અભિગમમાં યોજનાકીય તરીકે આવી શકે છે, ત્યારે આ ફિલ્મ એક નાખુશ લગ્નને દર્શાવવાનો પ્રામાણિક પ્રયાસ છે. સૌથી નોંધનીય રીતે, આ ફિલ્મ એક નવજાત ઉદ્યોગમાં સ્ત્રી-કેન્દ્રિત ડ્રામા હોવા માટે પ્રશંસાને પાત્ર છે જે પુરૂષ નાયક સાથે કોમેડીમાં જબરજસ્ત રોકાણ કરે છે. પારેખે ફિલ્મ કમ્પેનિયન સાથે તેના પ્રેમની મહેનત વિશે વાત કરી. નીચે સંપાદિત અવતરણો.

તમે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે તમને આ ફિલ્મ હિન્દીમાં બનાવવાની સલાહ આપવામાં આવી હતી. તમે ગુજરાતીમાં, તે પણ બોલીમાં કરો તે શા માટે જરૂરી હતું?
મને લાગે છે કે તે ગુજરાતીમાં કરવું ખૂબ જ જરૂરી હતું કારણ કે વાર્તાનો આત્મા અને વિચારની કલ્પના ગુજરાતીમાં હતી. મને લાગે છે કે જો મૂળ વિચાર અને વિચાર જાળવી રાખવામાં આવે છે, તો તેમાં એક તાજગી છે, જે જ્યારે તમે હિન્દી સાથે અનુકૂલન કરો છો ત્યારે તેનું ઓર્ગેનિક સાર ગુમાવે છે. વળી, ફિલ્મના ડાયલોગ પણ લગભગ એક પાત્ર જેવા છે. અમે પટકથા (રાહુલ મલ્લિક, વિરાફ પટેલ અને કરણ ભાનુશાલી દ્વારા) અને સંવાદ (રામ મોરી દ્વારા) પર ખૂબ મહેનત કરી હતી. ગુજરાતી ઓડિયન્સ એટલો જ જુએ છે જેટલો તેઓ સંવાદ સાંભળે છે તેથી અમે તેની સાથે ખાસ હતા. તે માત્ર એક લીટી ખાતર લીટી નથી. ભાષા તાજી છે – તે કોઈ શહેરી ગુજરાતી ફિલ્મ નથી, બરાબર ને? તે એક શહેરમાં સેટ છે, પરંતુ તે જ સમયે તે સાર્વત્રિક છે. અમે ઉમેરેલા કચ્છી તત્વો છે, કાઠિયાવાડી ગુજરાતી છે. આ નાની વસ્તુઓ વિશ્વને ખૂબ વાસ્તવિક લાગે છે.
રત્ના પાઠક શાહની આ પહેલી ગુજરાતી ફિલ્મ છે. શું તેણીને બોર્ડમાં લાવવા માટે તમારા તરફથી કોઈ ખાતરી થઈ? તેની સાથે કામ કરવાનું કેવું હતું?
તે ખૂબ જ રસપ્રદ છે, જ્યારે અમે ફિલ્મ માટે કાસ્ટ કરી રહ્યા હતા ત્યારે અમે ખૂબ જ સ્પષ્ટ હતા કે અમે સ્પષ્ટ પસંદગીઓને કાસ્ટ કરવા માંગતા નથી. જ્યારે પણ તમારી પાસે ગુજરાતી સાસુ (સાસુ) હોય ત્યારે આ છ, સાત નામો હોય છે જેનો હંમેશા ઉલ્લેખ કરવામાં આવે છે. લોકો સામાન્ય રીતે તેમની પાસેથી કાસ્ટ કરે છે પરંતુ અમે જેવા હતા, "ના, અમે રત્ના બેનને કાસ્ટ કરવા માંગીએ છીએ." કારણ કે દરેક વ્યક્તિ [તેણીને] માયા સારાભાઈના પાત્ર સાથે ખૂબ જ સાંકળે છે - દેખીતી રીતે તેણે તે પછી ઘણું કામ કર્યું છે - પરંતુ તેમની તે છબી લોકોના મનમાં હજી પણ ખૂબ જ તાજી છે. તેથી, અમે વિચાર્યું કે જો તે બાઈજીની ભૂમિકા ભજવશે, તો તે તેમાં બીજું તત્વ લાવશે. પરંતુ અમને ખાતરી નહોતી કે તે હા કહેશે કે કેમ કારણ કે અમને ખાતરી નહોતી કે તે ગુજરાતી ફિલ્મો કરવા માંગે છે કે નહીં.
અમે તેના મેનેજરને એક ઈમેલ મોકલ્યો અને તેણે 10 દિવસમાં પાછી ફરી અને કહ્યું કે તે ફિલ્મ કરવા માંગે છે! તેણીને તે લખવાની રીત ગમતી હતી, તેણી તેના પાત્રને ચાહતી હતી, તેણીને એકંદર વાર્તા અને તે જે કહેવાનો પ્રયાસ કરી રહી હતી તે ગમતી હતી, અને તે અમારા માટે મહાન હતું કારણ કે તે ફક્ત અમારું - મારા પતિ અને મારું - બીજું નિર્માણ છે. અમે બાઈજી તરીકે બીજા કોઈની કલ્પના કરી શકતા નથી.

આ ફિલ્મ કચ્છ માટે એક પ્રેમ પત્ર છે – ભાષા, કારીગરો, અદભૂત સિનેમેટોગ્રાફી અને અલબત્ત, સુરક્ષિત રણ (સોલ્ટ માર્શ) દ્વારા. તમે આ સ્થાનને ખાસ પસંદ કરવાનું કારણ શું છે?
અમારા માટે વાર્તાને કચ્છમાં સ્થાન આપવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ હતું કારણ કે ફિલ્મમાં અને કલાકાર તરીકે મોંઘીની સફરમાં કલા ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ તત્વ છે. આ ભૂમિ વિશે આશ્ચર્યજનક બાબત છે સર્જનાત્મકતા અને કલા. સંગીત હોય, વણાટ હોય, હસ્તકલા હોય. આ સ્થળ વિશે બધું ખૂબ સુંદર છે. ઉપરાંત, આપણે અત્યાર સુધી કચ્છનું ખૂબ જ સ્ટીરિયોટીપિકલ ચિત્રણ જોયું છે. ફિલ્મોમાં અને ગીતોમાં તો સફેદ રણ જ દેખાય છે, પણ કચ્છમાં તો ઘણું બધું છે! ફિલ્મમાં અમે ખાડિયા ધ્રો બતાવ્યો છે, જે લગભગ ગ્રાન્ડ કેન્યોન જેવો છે. અમે માધાપરમાં વાસ્તવિક લોકેશન પર શૂટિંગ કર્યું; ગામ, ઘર, બધું જે અમે શૂટ કર્યું છે તે [વાસ્તવિક સ્થાન] છે. અમે કંઈ કર્યું નથી. તેથી અમે વિચાર્યું કે આ નગર અને કળાને મોંઘીની વાર્તા (બતાવવામાં) ખૂબ જ સુંદર હશે.
ઘણા કલાકારો અને ઘણી બધી સ્ત્રીઓ કે જેઓ કળામાં ખૂબ જ સારી છે તેઓ તેનો પીછો કરતા નથી કારણ કે તેમના પરિવારોને લાગે છે કે કલાકાર બનવું ઓછું છે. કળા ઓછી હોવાનો વિચાર સાર્વત્રિક છે અને તે માત્ર કચ્છમાં જ બનતું નથી પણ તે ગમે ત્યાં બની શકે છે. અમે યુ.એસ.માં આ મહિલાને મળ્યા અને તે દેખીતી રીતે ખૂબ જ સારા પરિવારમાંથી હતી. જ્યારે તેણીએ ટ્રેલર જોયું ત્યારે તેણીની આંખોમાં આંસુ હતા અને તેણીએ કહ્યું, "હે ભગવાન આ શાબ્દિક રીતે મારા પતિએ મને કહ્યું હતું - 'અમારા ઘરની સ્ત્રીઓ બહાર કામ કરતી નથી.'" આ વિચાર ખાસ કરીને ગુજરાતીઓમાં પ્રચલિત છે.
ઉપરાંત, મ્યુઝિયમ - જે રીતે ત્યાંનું મ્યુઝિયમ આર્કાઇવ કરવામાં આવ્યું છે તે અકલ્પનીય છે. તે લગભગ લંડનના V&A મ્યુઝિયમ જેવું છે! અને આ વસ્તુઓ વિશે કોઈ જાણતું નથી. અમે હમણાં જ વિચાર્યું કે તે બધા ઘટકોને દૃષ્ટિની રીતે સમાવી લેવાનું સારું રહેશે.
મોંઘી એ શુદ્ધ, બલિદાન સ્ત્રીના ઘાટમાં સારી રીતે બંધબેસે છે. તે પાત્રાલેખનમાંથી એકમાત્ર વાસ્તવિક વિચલન એ અંતે તેણીનો નિર્ણય છે. ધર્મેશ પણ એક પરિચિત, હકદાર પિતૃપ્રધાન છે. શું એવો કોઈ સમય હતો જ્યારે તમે અને તમારા લેખકો પાત્રો સાથે થોડો વધુ પ્રયોગ કરવા માંગતા હતા?
હા, આપણે એક આત્મ-બલિદાન સ્ત્રીનું આ પ્રકારનું નિરૂપણ જોયું છે પરંતુ તે એટલા માટે છે કારણ કે તે ઘણી રીતે વાસ્તવિકતા છે. આવી સ્ત્રીઓ છે. જ્યારે હું મોંઘીનું પાત્ર ભજવી રહ્યો હતો, તે મારાથી સાવ અલગ હોવા છતાં, તેનામાં ઘણા બધા તત્વો છે જેની સાથે હું જોડાયેલું છું.
ધર્મેશ પણ પિતૃસત્તાનો શિકાર છે પરંતુ તેને ખ્યાલ નથી આવતો કારણ કે તેણે તેને ખૂબ આંતરિક બનાવી દીધું છે. ઉદાહરણ તરીકે, અત્યારે ગુજરાતી ઘરમાં ખાસ કરીને, સ્ત્રીને પુરુષો માટે પાણી લેવાનું કહેવામાં આવે છે. આ બહુ નાની વસ્તુઓ છે, હું મારા ઘરે પણ કરીશ. તમે તેને પ્રશ્ન ન કરો. અમે વિચાર્યું કે તે રસપ્રદ છે કે તે એક ક્યુરેટર છે, જેનો અર્થ છે કે તેની પાસે સૌંદર્યલક્ષી સમજ છે, પણ તે તેની પત્ની જે સૌંદર્ય શાસ્ત્ર લાવે છે તેની તે કદર કરતો નથી. જો તે તેની કદર કરે તો પણ, તે તેની પરવા કરતો નથી કારણ કે તેણી તેને પૂરતા પ્રમાણમાં ઉત્તેજિત કરતી નથી. પરંતુ તે જ સમયે જ્યારે તેની પાસે તેણીએ બનાવેલ ખોરાક હોય છે, ત્યારે તે તેની પ્રશંસા કરે છે કારણ કે તેને તે સ્વાદ અને તેની પરિચિતતા ગમે છે. આ ટગ અને પુલ કંઈક હતું જેની સાથે અમે રમતા હતા.

આ ફિલ્મ દુ:ખી લગ્નો વિશે વાત કરે છે. શું ક્યારેય એવો ડર હતો કે ગુજરાતી પ્રેક્ષકો સામગ્રીને સ્વીકારશે નહીં?
હા, અમે પ્રેક્ષકો અને તેમની પ્રતિક્રિયા શું હશે તે વિશે થોડા શંકાસ્પદ હતા. પરંતુ અમે આશ્ચર્યચકિત છીએ ... તે બધા મોંઘી માટે મૂળ છે. લગ્ન કે લગ્ન તોડવું એ બહુ જટિલ બાબતો છે. તે ખૂબ જ પરિપક્વ વિષય છે જેની સાથે અમે કામ કરી રહ્યા છીએ. લોકો અમને કહે છે કે ગુજરાતી [સિનેમા]માં માત્ર કોમેડી જ ચાલે છે, અને તમારે પુરૂષ-કેન્દ્રિત વાર્તાની જરૂર છે અથવા બોક્સ-ઓફિસની આવક નહીં થાય. પરંતુ અમે ખૂબ જ સ્પષ્ટ હતા - ચાલો આ ફિલ્મ સાથે આ સ્ટીરિયોટાઇપ્સ તોડીએ. આ સમય છે કે કોઈએ તે કર્યું.
જો તમારે અમારા વાચકોને અલગ-અલગ શૈલીની ત્રણ ગુજરાતી ફિલ્મો સૂચવવી હોય, તો તે શું હશે?
કચ્છ એક્સપ્રેસ ઉપરાંત, હું હેલ્લારો (2019), ગોલકેરી (2020) અને ડિયર ફાધર (2022)ની ભલામણ કરીશ.
ગુજરાતી સિનેમા તમારા માટે અત્યારે સૌથી રોમાંચક છે તે વિશે શું?
ત્યાં ઘણી બધી ક્ષમતાઓ છે કારણ કે ત્યાં ઘણી પ્રતિભા છે અને આ નાના શહેરોની ઘણી વાર્તાઓ છે. મારા પતિ (પાર્થિવ ગોહિલ) એક ગાયક છે, તેઓ વિશ્વભરમાં પ્રવાસ કરે છે અને ગુજરાતી પરિવારો સાથે સતત સંપર્ક કરે છે - સૌથી ધનિકોથી લઈને ગામડાઓમાં રહેતા લોકો સુધી. કારણ કે હું તેની સાથે ઘણી વખત પ્રદર્શન કરું છું, હું આનો સાક્ષી બન્યો છું. ત્યાં ઘણી બધી જટિલતાઓ અને સંઘર્ષો અને ઘણી બધી વાર્તાઓ છે જે ફક્ત કહેવાની જરૂર છે. તે પાસું મારા માટે ખૂબ જ રોમાંચક છે.
કચ્છ એક્સપ્રેસની સફળતા પછી, અમને એક વાતનો અહેસાસ થયો છે: જો તમે ખરેખર સારું કન્ટેન્ટ આપો છો, અને તેનું યોગ્ય રીતે માર્કેટિંગ કરવામાં આવે છે, તો લોકો જાય છે! તેઓ તે ટિકિટ ખરીદે છે અને તે ફિલ્મ જોવા જાય છે. તેઓ તેની પરવા કરતા નથી કે તે પુરુષ નાયક છે કે સ્ત્રી નાયક; તેઓ વાર્તા અને લાગણીઓ સાથે જોડાય છે.
કચ્છ એક્સપ્રેસ પ્રથમ ગુજરાતી ફિલ્મ છે જે ભારતીય સાઈન લેંગ્વેજમાં બનવા જઈ રહી છે. આજે, અમે ભારતીય સાઈન હેન્ડ્સ, વરલી ખાતે લોકોને મળવા જઈ રહ્યા છીએ. આ મહિનાની 12મી તારીખથી, દર રવિવારે, બહેરા અને મૂંગા લોકો માટે શો થશે. ફિલ્મ વિઝિબિલિટી મળે તેની ખાતરી કરવા માટે અમે અન્ય પ્રકારના લોકો સુધી પહોંચી ગયા છીએ. અમારી ફિલ્મ જોવા માટે 300 સાસુઓ અને વહુઓએ (સાસુ અને વહુઓ)એ થિયેટર બુક કરાવ્યું હોય તેવા શો અમે કર્યા છે. તે અકલ્પનીય છે, ખરું? ભાવનગરના કોઈએ અમને કહ્યું, "જો અમારા થિયેટરોમાં 13,000 લોકોએ પઠાણ જોઈ છે, તો 10,000 લોકોએ કચ્છ એક્સપ્રેસ જોઈ છે."